odłóg

odłóg
{{stl_3}}odłóg {{/stl_3}}{{stl_4}}[{{/stl_4}}{{stl_7}}ɔdwuk{{/stl_7}}{{stl_4}}] {{/stl_4}}{{stl_4}}<{{/stl_4}}{{stl_37}}gen {{/stl_37}}{{stl_8}}-ogu{{/stl_8}}{{stl_4}}> {{/stl_4}}{{stl_10}}m {{/stl_10}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_14}}Brache {{/stl_14}}{{stl_15}}f, {{/stl_15}}{{stl_14}}Brachfeld {{/stl_14}}{{stl_15}}nt {{/stl_15}}{{stl_51}}
{{/stl_51}}{{stl_22}}leżeć odłogiem {{/stl_22}}{{stl_14}}brachliegen {{/stl_14}}

Nowy słownik polsko-niemiecki. 2014.

Поможем написать реферат

Schlagen Sie auch in anderen Wörterbüchern nach:

  • odłóg — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż IIa, D. odłógłogu {{/stl 8}}{{stl 7}} pole nieuprawiane co najmniej przez jeden rok : {{/stl 7}}{{stl 10}}Orać odłogi.{{/stl 10}}{{stl 18}}ZOB. {{/stl 18}}{{stl 10}}leżeć odłogiem {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • odlòg — óga m (ȍ ọ) 1. glagolnik od odložiti: zaradi težav je prišlo do odloga plačila; odlog kazni / reci mu, naj brez odloga pride hitro, takoj 2. podaljšanje prvotnega roka: dobiti odlog; prositi za odlog / dati komu dva dni odloga …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • odłóg — Coś leży odłogiem zob. leżeć 3 …   Słownik frazeologiczny

  • odłóg — m III, D. odłógłogu, N. odłógłogiem; lm M. odłógłogi «pole nie uprawiane i nie obsiewane przez rok lub kilka lat» Likwidacja odłogów. Uprawiać, zagospodarowywać odłogi. ◊ Pole, ziemia leży odłogiem «pole, ziemia pozostaje bez uprawy, zasiewu» …   Słownik języka polskiego

  • moratórij — a m (ọ) fin., jur. pogodbeno odložen ali oblastveno odrejen odlog plačil zapadlih obveznosti: razglašen, uveden je bil moratorij vseh plačil; moratorij v plačevanju reparacij / transferni moratorij odlog plačil zapadlih obveznosti v tujino //… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • odłogowy — przym. od odłóg Zagospodarować kompleksy odłogowe. ∆ roln. System odłogowy, gospodarka odłogowa «prymitywny, stosowany dawniej przemienny sposób uprawy ziemi, polegający na pozostawieniu ziemi ornej w stanie nie zasianym, bez uprawy na rok lub… …   Słownik języka polskiego

  • počákati — am dov., počákajte in počakájte; počákala in počakála (á ȃ) 1. ostati na kakem mestu, zlasti računajoč, da kdo, kaj pride: počakal ga je doma; počakati na avtobus; počakati pred hišo; po pouku se vsak dan počakata / kot vljudnostna fraza… …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

  • respíro — a m (ȋ) jur. odlog plačila: dovoliti respiro …   Slovar slovenskega knjižnega jezika

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”